دانلود کتاب بادبادک باز

این کتاب درباره زندگی دو دوست به نام های حسن و امیر است که اتفاق های ناگواری برایشان می افتد. کتاب بادبادک باز اثر خالد حسینی است.

دانلود کتاب بادبادک باز

1 دسامبر 2001،
در یک روز سرد و ابری در زمستان 1975، در سن دوازده سالگی، شخصیت من شکل گرفت. دقیقاً آن لحظه را به یاد دارم و پشت یک ساختمان مخروبه خمیده بودم و به کوچه کنار نهر خزنده نگاه می کردم. سال ها از این حادثه می گذرد اما زندگی به من آموخت. آنچه در مورد فراموشی گذشته می گویید درست نیست. زیرا گذشته سرسختانه راه خود را باز می کند. حالا که به گذشته نگاه می کنم، می بینم که تمام این بیست و شش سال را در همان کوچه خلوت سرگردانم.
یکی
تابستان گذشته، دوستم رحیم خان از پاکستان تماس گرفت. از من خواست که به دیدارش بروم. در آشپزخانه گوشی را در دست گرفتم و می دانستم که تنها رحیم خان پشت خط نیست. این گذشته من است. با گناهانی که کفاره آنها را نپرداخته ام. بعد از اینکه تلفن را قطع کردم، برای قدم زدن در کنار دریاچه Spreckels در حاشیه شمالی پارک گلدن گیت رفتم. اولین خورشید بعد از ظهر روی آب می تابد و ده ها قایق اسباب بازی روی آب شناور بودند و من آنها را در نسیم خاموش دیدم. در انتهای غربی پارک، بادبادک ها بالای آسیاب های بادی بسیار بالای درختان می رقصیدند. آنها مثل یک جفت چشم با هم بودند، با هم بالا و پایین می رفتند و از بالا به سانفرانسیسکو نگاه می کردند، شهری که اکنون خانه من شده است. ناگهان صدای حسن در سرم آمد. گام صدا:روح من هزار بار برای حسن فداکاری کرده است.
روی یکی از نیمکتهای پارک کنار بید دیوانه نشستم و به انچه رحیم خان قبل از قطع تلفن گفت فکر کردم تقریبا به عنوان راه حلی برای مشکل. هنوز راهی برای جبران اشتباهات وجود دارد. من به ان بادبادک های اسمانی نگاه کردم، پدر، علی، کایل را به یاد اوردم – من زندگی ام را تا زمستان 1975 به یاد اوردم، زمانی که همه چیز تغییر کرد و من را به انچه امروز هستم تبدیل کرد.
وقتی
من یک کودک بودم، حسن و من عادت داشتیم از درختان ساپیدار در کنار مسیر ماشین خانه پدرم بالا برویم، و ما یک تکه اینه را حذف می کردیم. ما نور را به خانه همسایه می تابیم و انها را دور می زنیم، با پاهای برهنه ما اویزان و جیب های ما پر از گردو و انواع توت های خشک شده، ما بر روی دو شاخه بد روبروی یکدیگر نشسته ایم. ما به نوبت اینه را نگه می داشتیم، انواع توت ها را می خوردیم و یکدیگر را با کره به سمت یکدیگر پرتاب می کردیم. من هنوز هم می توانم هامحسن را بالای ان درخت ببینم. نور خورشید از طریق برگ های درختان روی صورتش بازی می کند که کم و بیش گرد است. گونه های من مانند عروسک های چینی حک شده از چربی سخت است. قفسه سینه یخ و بینی با پرهای گسترده و چشمان باریک، بادام، برگ های بامبو، چشم هایی که هنگام تغییر نور طلایی به سبز و حتی ابی می شوند. من هنوز هم می توانم گوش های کوچک و چانه نوک تیز او را ببینم، و مثل این است که بعدا یک علامت مادرزادی به صورتش اضافه کردم، و همچنین شکاف در لب بالایی او در سمت چپ دو
خطوط عمودی، گویی ابزار عروسک ساز چینی کمی لیز خورده یا نافرمانی و بی دقتی کرده است.
گاهی اوقات من با حسن بالای درختان صحبت می کردم و در عین حال، او گردو را به سمت ژرمن شپرد یک چشم همسایه پرتاب می کرد. حسن هرگز نمیخواست این کار را انجام دهد، اما اگر از صمیم قلب از او بخواهم این کار را انجام دهد، درخواست من را رد نمیکرد. علاوه بر این، او کسی را نجات نداد وقتی که او درگیر تقلب بود علی، پدر حسن، ما را غافلگیر می کرد و دیوانه می شد، یا بهتر است بگوییم آنقدر فحش می داد که علی تبدیل به آدم لطیفی می شد. آن را گرفت و چیزی را که مادرش به او آموخته بود، گفت که شیطان هنگام نماز، نور آینه را بر مردم می اندازد تا از خواندن حواسشان پرت شود. همیشه پسرش را سرزنش می کرد و وقتی این کار را می کرد ادامه می داد و می خندید.
حسن سرش را پایین می‌آورد و به پدرش می‌گفت «متاسفم»، اما هرگز به مادر رحم نمی‌کرد که آینه انداختن مثل تیراندازی به سنگ‌های همسایه با گردو است و همیشه نظر می‌دهد. من بودم
ردیف درختان سرو در دو طرف راهروی فرش آجری به دو در آهنی خوش‌شکل منتهی می‌شد. این در به پارکینگ بزرگ ملک پدرم باز می شد. خانه سمت چپ دارای یک جاده آجری و یک حیاط خلوت در انتهای آن است.
همه معتقد بودند که پدرم زیباترین خانه را در محله وزیر اکبر خان این مکه ساخته است.
یکی از محله های جدید و ثروتمند شمال کابل بود. برخی می گفتند که در کابل خانه زیباتر وجود ندارد. خیابانی وسیع که در دو انتها با باغ های رز تزئین شده است
با خانه های نشتی با کف سنگ مرمر و پنجره های عریض به پایان رسید. کاشی های ظریفی که خود بابا از اصفهان خریده کف چهار حمام او را می پوشاند. فرش های دیواری طلاکاری شده خریداری شده از کلکته روی دیوارها و چراغ های بورین ردیف شده بودند
از سقف گنبدی آویزان است.

ادامه ...
واتس اپ
تلگرام
فیسبوک
لینکدین
پینترست

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ما یک موتور جستجوی کتاب هستیم
اگر کتاب شما به اشتباه در سایت ما قرار گرفته و درخواست حذف دارید
از تلگرام یا ایمیل زیر به ما اطلاع دهید تا سریعا حذف کنیم

کتاب در حال بارگذاری لطفا صبر کنید …