دانلود کتاب سفر به دیگر سو

مقدمه
شنبه، ۲۲ مه ۱۹۷۱، به سونورا، مکزیک رفتم تا دون خوان ماتوس، جادوگر سرخپوست یاکی، را که از سال ۱۹۶۱ با او در ارتباط بودم، ببینم. فکر می‌کردم که دیدار من در آن روز به هیچ وجه با ده‌ها باری که در ده سالی که شاگردش بودم به دیدنش رفته بودم، تفاوتی نخواهد داشت. با این حال، اتفاقاتی که در آن روز و روزهای بعد رخ داد، برای من بسیار مهم بود. در آن زمان، دوره کارآموزی من به پایان رسید. این یک کناره‌گیری خودسرانه از جانب من نبود، بلکه یک پایان واقعی بود. من قبلاً در دو اثر قبلی‌ام، دوره کارآموزی‌ام را ارائه کرده‌ام: آموزه‌های دون خوان و یک واقعیت جداگانه. فرض اساسی من در هر دو کتاب این بوده است که نقاط عطف یادگیری جادوگری، حالات واقعیت غیرعادی هستند که با مصرف گیاهان روانگردان ایجاد می‌شوند. از این نظر، دون خوان در استفاده از سه گیاه از این دست متخصص بود: داتورا اینوکسیا، که معمولاً با نام علف جیمسون شناخته می‌شود؛ لوفوفورا ویلیامزی، که با نام پیوت شناخته می‌شود؛ و یک قارچ توهم‌زا از جنس سیلوسایبین. درک من از جهان از طریق اثرات این روانگردان‌ها چنان عجیب و غریب و چشمگیر بود که مجبور شدم فرض کنم که چنین حالاتی تنها راه برای برقراری ارتباط و یادگیری آنچه دون خوان سعی در آموزش آن به من داشت، هستند. این فرض اشتباه بود. برای جلوگیری از هرگونه سوء تفاهم در مورد کارم با دون خوان، می‌خواهم در این مرحله مسائل زیر را روشن کنم. تاکنون هیچ تلاشی برای قرار دادن دون خوان در یک محیط فرهنگی نکرده‌ام. این واقعیت که او خود را یک سرخپوست یاکی می‌داند، به این معنی نیست که دانش او در مورد جادوگری برای سرخپوستان یاکی به طور کلی شناخته شده یا به کار می‌رود.

تمام مکالماتی که من و دون خوان در طول دوره کارآموزی داشتیم به زبان اسپانیایی انجام شد و

فقط به دلیل تسلط کامل او بر این زبان، من توانستم توضیحات پیچیده‌ای از سیستم باورهای او به دست آورم.

من همچنان به این سیستم به عنوان جادوگری اشاره می‌کنم و همچنین به دون خوان به عنوان یک جادوگر اشاره می‌کنم، زیرا این‌ها دسته‌هایی بودند که او خودش استفاده می‌کرد.

از آنجایی که من قادر به نوشتن بیشتر آنچه او در ابتدای دوره کارآموزی گفت و هر آنچه در مراحل بعدی آن گفته شد، بودم، یادداشت‌های میدانی حجیمی جمع‌آوری کردم. برای اینکه این یادداشت‌ها قابل خواندن باشند و همچنان وحدت چشمگیر آموزه‌های دون خوان حفظ شود، مجبور شدم آنها را ویرایش کنم،

اما به نظرم آنچه حذف کرده‌ام برای نکاتی که می‌خواهم مطرح کنم بی‌اهمیت است. در مورد کارم با دون خوان، تلاش‌هایم را صرفاً به این محدود کرده‌ام که او را به عنوان یک جادوگر ببینم و به عضویت در دانش او درآیم.

برای ارائه استدلالم، ابتدا باید فرضیه اساسی جادوگری را آنطور که دون خوان به من ارائه داد، توضیح دهم. او گفت که برای یک جادوگر، دنیای زندگی روزمره، آنطور که ما باور داریم، واقعی یا بیرونی نیست. برای یک جادوگر، واقعیت یا جهانی که همه ما می‌شناسیم، فقط یک توصیف است.

برای تأیید این فرضیه، دون خوان تمام تلاش خود را کرد تا مرا به این باور واقعی برساند که آنچه من به عنوان دنیای موجود در ذهن داشتم، صرفاً توصیفی از جهان بود؛ توصیفی که از لحظه تولدم در من القا شده بود.

او خاطرنشان کرد که هر کسی که با کودکی در تماس است، معلمی است که بی‌وقفه جهان را برای او توصیف می‌کند، تا زمانی که کودک قادر به درک جهان به همان شکلی که توصیف شده است، باشد. به گفته دون خوان، ما هیچ خاطره‌ای از آن لحظه شوم نداریم، صرفاً به این دلیل که هیچ‌کدام از ما نمی‌ توانستیم هیچ مرجعی برای مقایسه آن با چیز دیگری داشته باشیم. با این حال، از آن لحظه به بعد، کودک عضوی از آن است. او توصیف جهان را می‌ داند؛ و …