دانلود کتاب ضحاک ماردوش

همه شما می‌دانید که این دروغ و افسانه است. با این حال، عصر فرزانگان هر آنچه را که او گفته بود با خرد و رازداری تفسیر کرد. شاهنامه در طول هزاره‌های تاریخ، منبع ابدی تغذیه برای مردم ایران بوده است. در طول این 10 قرن فراز و نشیب، مردم در غم و شادی شاهنامه شریک بوده‌اند و این شاهکار باشکوه را بدون توسل به دروغ یا تبلیغات، نمادی از عزت و افتخار ملی می‌دانسته‌اند. هر طبقه و گروهی، بر اساس درک و جایگاه خود، شاهنامه را در مرکز جامعه قرار داده و آن را در حافظه مردم خود حفظ کرده‌اند. برخی از گروه‌ها با خواندن داستان‌های قهرمانی، شب‌های طولانی و سرد زمستان را گرم و کوتاه می‌کردند. برخی دیگر با خواندن داستان‌های باستانی، محافل قصه‌گویی در قهوه‌خانه‌ها را پر جنب و جوش و غنی می‌کردند. گاهی اوقات شعر قدرتمند او صدای طبل‌های استادشان را در اعماق سیاه‌چال‌ها آرام می‌کرد و گاهی اوقات تصاویر رستم و دیو سفید، در و دیوار چشمه‌های آب گرم را زینت می‌داد. از یک سو، شکوه قهرمانان، خون شرافت و وفاداری را در جوانان سرزمینش به جوش می‌آورد. از سوی دیگر، تصاویر او از قیام کاوه در میان تاریکی ظلم و ستم، پرتوی از امید بر دل‌های ناامید می‌تاباند. گاهی اوقات، او نوشته‌های خود را با مشاهدات خردمندانه در هم می‌آمیخت.

در قلمرو دیگری – زبان فارسی – نگهبانان ستون بنیادی ملت.

فردوسی از طریق داستان‌هایش، مردمی عاشق اسطوره را به سوی تأمل اخلاقی هدایت کرد و گاهی اوقات، اندرزهای خردمندانه‌اش، ذهن‌های فرهیخته بزرگان آن را تقویت می‌کرد.

در زمینه‌های دیگر، نگهبانان زبان فارسی، پایه و اساس ملت ایران، از شعر لهاسا برای حمایت از تلاش عاشقانه خود استفاده کردند و محققان برای کشف ریشه‌های یک زبان فراموش شده، بحث و گفتگو کردند. هر اثر ارزشمند به روش خود ضروری، سرشار از شادی و منبع غرور است.

550
اما در یک حوزه حیاتی دیگر، توجه کمی به نیت و پیام شاعر می‌شود. حوزه وسیع ادبیات فارسی سرشار از اصالت و تقلید است. شاعران، نویسندگان و متفکران خردمند واقعی که خود را وقف انتقال ایده‌های خود کرده‌اند، کم هستند و تقلیدکنندگان تا حد زیادی نادیده گرفته می‌شوند.

البته در سال‌های اخیر، شاهنامه کاربردهای جدیدی پیدا کرده است. در اینجا مثالی از یک محقق برجسته در اولین سمینار برگزار شده توسط وزارت فرهنگ و هنرهای زیبا آورده شده است:

اثر دیگری از جمشید شاه در مورد وادار کردن شیطان به ساختن حمام، کاخ‌های بلند و ایوان‌ها است. تأمل در مورد دورانی که ایرانیان از گرما لذت می‌بردند، اما امروزه در شهرهایی مانند لندن، برخی از مردم هم گرما و هم آب ندارند، ارزشمند است. طبق گزارش یونایتد پرس اینترنشنال در 10 ژانویه 1967 از لندن و آمار اداره ثبت احوال مورخ 19 ژانویه همان سال، 14.8٪ از خانوارهای لندن فاقد سیستم گرمایشی و 26٪ فاقد آب لوله‌کشی بودند. این واقعیت در کشورهای توسعه‌یافته است و ایرانیان باید فرهنگ باشکوه مه‌آبادی و تاریخ طولانی آن را از روایت فردوسی بیاموزند. (نقل قول از اولین سخنرانی سمینار) هنر آنها کاملاً تقلیدی است و فاقد هرگونه پایه فکری یا قصدی برای انتقال پیام است. مانند عزاداران در یک مراسم تشییع جنازه، آنها سعی می‌کنند با شور و شوق کاذب توجه عموم را به خود جلب کنند، اما اغلب شکست می‌خورند. اگر هم موفق شوند، تنها در زمان حیاتشان یا حداکثر چند سالی پس از مرگشان است که گذشت زمان مانع از انتقادهای رساتر می‌شود. تعداد این شاعران بسیار زیاد است و نیازی به ذکر نمونه نیست. از اوایل زبان فارسی تا به امروز، شاعران زیادی بوده‌اند و هستند که رنج مردم را تقلید کرده‌اند، بدون اینکه تأثیر منفی بر ذهن عموم داشته باشند. اندیشه‌های آنها با عقل سلیم زمان خود بسیار فاصله دارد و طبیعت تجاوزگر و روح سرکش آنها باعث می‌شود که نتوانند تسلیم ابتذال و بی‌ادبی شوند، یا مانند فرصت‌طلبان زمان خود تسلیم حاکمان شوند، یا طبع لطیف خود را با میزان رد یا پذیرش جهل ظاهری تطبیق دهند. آنها به دو گروه تقسیم می‌شوند: گروهی که در برابر نشانه‌ های فساد و ستم مقاومت و مبارزه می‌ کنند. آنها امید واهی دارند که یکی می‌گذرد و دیگری فرا می‌رسد، زمانه تغییر می‌کند و شهر و دیارشان غبطه بهشت ​​می‌شود، اما نمی‌توانند این واقعیت را درک کنند. خدا آنها را رحمت کند. ده یا پانزده سال پیش، شاعری بود که ده جلد قطور شعر منتشر کرده بود. و…