دانلود کتاب آگاهی سوزان بلکمور

چرا مخفیانه؟
مشکل پیچیده
آگاهی چیست؟ شاید به نظر بیاید که این یک سؤال معمولی است، اما واقعیت چنین نیست. آگاهی دارای حقیقت‌ترین و دشوارترین بُعد است که می‌توان با آن سر و کار داشت. بدون شک، ما باید یا از خودمان برای کشف استفاده کنیم – که کمی عجیب است – یا باید از همان چیزی که می‌خواهیم کشف کنیم فرار کنیم، اما این گونه نیست. به دلیل تقدیر، فیلسوفان و دانشمندان برای هزاران سال به این مفهوم پرداخته‌اند. دانشمندان مدت‌هاست که این ایده را کنار گذاشته و حتی از مطالعه‌اش خودداری می‌کنند. با این حال، در آغاز قرن بیست و یکم، تحقیقات مربوط به آگاهی در حال رشد و شکوفایی است. روانشناسی، زیست‌شناسی و علوم اعصاب به جایی رسیده‌اند که می‌توانند به سوالات دشوار ما پاسخ دهند: آگاهی چه تأثیری دارد؟ آیا بدون آگاهی، همان شخصیت خواهیم بود؟ شاید نوع دیگری از آگاهی وجود داشته باشد.
آیا این یک توهم است؟ به هر حال آگاهی چیست؟
این به این معنی نیست که راز آشکار است. برعکس، بی سود باقی می ماند. تفاوت این است که ما آنقدر در مورد مغز می دانیم که آماده ایم مشکل را بپذیریم. چه نوع؟
تحریک الکتریکی میلیون ها سلول ریز مغز می تواند کاری شبیه به این انجام دهد:
تجربه شخصی، ذهنی و آگاهانه من را برجسته کنید؟
آگاهی
شکل 1 تا به حال، هیچ کس نتوانسته است دهانه چاه باز یا فضای خالی را توضیح دهد.
پل زدن بین درون و بیرون ذهن و مغز، یا بین عقلانی و عینی.
اگر بخواهیم آگاهی را درک کنیم باید این موضوع را جدی بگیریم. بسیاری از مردم ادعا می کنند که رمز و راز آگاهی را درک کرده اند. آنها بیانگر نظریه های بزرگ و فراگیر، نظریه های مکانیک کوانتومی و نظریه های قدرت معنوی هستند. نظریه های بسیار دیگری در مورد آگاهی وجود دارد، اما اکثر این نظریه ها شکاف یا حفره ای را که بین دنیای فیزیکی و ذهنی وجود دارد، کاملا نادیده می گیرند. تا زمانی که آنها موضوع را نادیده می گیرند، در واقع این کار را انجام می دهند.
آنها با آگاهی سروکار ندارند. این مشکل بیانگر شکل جدیدی از مشکل معروف ذهن و بدن است که فیلسوفان برای بیش از دو هزار سال با آن دست و پنجه نرم کرده اند. مشکل این است که در تجربه معمولی انسان دو نوع چیز کاملاً متفاوت وجود دارد.
هیچ راه روشنی برای اتصال آنها به یکدیگر وجود ندارد.
چرا مخفیانه؟
از طرفی من تجربه خودم را دارم و الان می توانم خانه بسازم.
درختان روی تپه را از دور می‌بینم، ماشین‌ها را می‌شنوم که در خیابان اصلی می‌روند و می‌آیند، از حریم خصوصی و نزدیکی که در اتاقم دارم لذت می‌برم و فکر می‌کنم آیا آن خراش گربه از من می‌خواهد همه کار را انجام دهم. این تجربه خودم است و کیفیتی دارد که نمی توانم آن را به دیگران منتقل کنم. آیا می توانم از شما بپرسم که آیا تجربه شما از رنگ سبز با من مطابقت دارد یا قهوه برای شما همان بویی را دارد که برای من می دهد؟ نه، اما من هرگز نمی توانم این شرایط غیر قابل انتقال را کشف کنم (C)
وصف ناشدنی، این چیزی است که فیلسوفان به آن می گویند.
صفات»، هر چند این موضوع مورد بحث است که اساساً کیفیات وجود خارجی است.
چه آنها را داشته باشند چه نداشته باشند، قرمزی این کریستال قرمز روشن یک کیفیت است. نرمی پوست
گربه من ناز است. بوی قهوه این تجربه هاست.
این واقعی است، واضح است، غیرقابل انکار است، دنیایی را می آفریند که من در آن هستم.
من زندگی می کنم. و این تمام چیزی است که من دارم.
از طرف دیگر، من واقعاً معتقدم که یک دنیای فیزیکی وجود دارد که باعث این تجربیات می شود. من ممکن است به ماهیت و وضعیت این جهان شک کنم، اما در وجود آن شکی ندارم. اگر وجود آنها را انکار می کردم، نمی توانستم دلیل آن را توضیح دهم. اگر به سمت در می رفتم، احتمالاً گربه ای را می دیدم که می دوید، و اگر می دیدم، تأیید می کردم که گربه ای با پنجه های کثیف است.
دفترم خالی بود
مشکل این است که این دو نوع چیز بسیار متفاوت به نظر می رسند.