دانلود کتاب فلسفه تنهایی

مفهوم « فلسفه » در اکثر کشور های جهان و آداب و رسوم آن ها ، به خصوص کشور عزیزمان ایران ، بسیار مهم است. کتب های فلسفه معمولاً در طبقه های کتابخانه جای می گیرند که به اندازه‌ی ارزش آن‌ها منطبق باشد . این ارزش واژه “فلسفه” موجب احترام و ترس در یک جامعه است . افراد کمی به سراغ کتبی می‌ رود که جای فلسفه داشته باشند ؛ زیرا فکر می‌ کنند مطالعه فلسفه به اینگونه است که کم تر کسی از پسش بر می آید و به همین دلیل آن را نادیده می‌ گیرند . البته در شرایط فعلی ، این اعتقاد کاملاً قابل درک است . ولی اجازه دهید اندکی بیشتر به این موضوع بپردازیم و مطالبی ارائه دهیم . عموماً سوالی که پیش می آید بدین گونه است که : « فلسفه یعنی چه ؟ » و جواب آن اکثرا دو قسمت است ؛ از دید کلمه ای ، فلسفه به معنای خاطر خواهی دانش یا علاقه به واقعیت است و از عقیده ریشه ای ، آن به عنوان یک دانش تئوریک و غالبا ذهنی تعریف می‌شود، اما پاسخ این سؤال نیز می‌ تواند مطلق بودن داشته باشد .
دوما آیا این سؤال که ” فلسفه ” چه کاری انجام می‌ دهد ، سوال خوب تری نیست ؟ اگر ما تقریباً موافقت کنیم که فلسفه در یونان قدیم شکل گرفت و سقراط به عنوان نخستین فیلسوف به واژه امروزی آن ، بنیان گذاری کرد، بحث می‌تواند به جهت بهتری سوق پیدا کند . سقراط در خیابان‌ ها و میدان‌ ها قدم می‌ زد و سؤالات فلسفی را از گذریان می‌ پرسید . او به روش خاص خودش ، به طور معمول “محاوره” اسم گذاری می شد یا پرداخته می شد . اما پرسش های ” فلسفی ” سقراط چه خصوصیاتی داشتند ؟ سقراط اساساً پرسش هایی را بیان می‌ کرد که از جنس زندگی پرستیژ و ویژگی‌ های افراد ارتباط داشت و مردم یونان باستان ، حتی غیرفیلسوف ، از صحبت کردن  راجب این پرسش های فلسفی فرار نمی‌کردند . امروزه هم اگر مشابه این پرسش ها از هر کسی سوال شود ، هیچ وقت نخواهند گفت که این صحبت ها فلسفی است و بنابراین من که دانشمند نیستم ، و خود را با این مسائل قاطی نمی کنم . با این حال، با گذشت زمان از زمان سقراط و به ویژه پس از ارسطو و منتج شدن آثار “پژوهشی “، دانشمندان به دو قسمت اصلی جدا می شوند : دانشمندان هنر زندگی و دانشمندان تحلیل گر بر روی داده ها . گروه اول ، روش سقراط را ادامه دادند به این معنا که مطرح کردن پرسش هایی که به هر فرد و به طور کلی به زندگی ربط دارد و جواب به این سؤالات، روش زندگی هر فرد را مشخص می‌ کند .
اما بسیاری دیگر در گروه دوم جای گرفته اند و به صحبت های اساسی و ذهنی عمیق می پردازند که بحبوحه آن در ظهور فلسفه محو سازی بود. افراد گروه اول بیشتر به تجربیات زندگی خود و به ویژه زندگی شخصی خودشان تکیه می‌ کردند و تلاش می‌ کردند بهترین روش برای زندگی ، چه از نظر فردی و چه اجتماعی ، را از طریق آن پیدا کنند . یادداشت های آن‌ ها خیلی خیلی همانند یادداشت های نویسندگان و تصنیف سرا بود ؛ به همین دلیل افراد گروه دوم که توانایی و نقشهای گسترده‌ تری یافته بودند ، آن‌ها را دانشمند نمی‌ دانستند ، بلکه آن‌ ها را همان تصنیف سرا و نویسنده می‌ شمردند یا حتی بعضاً آن‌ها را زبان باز هایی معرفی می‌ کردند که جوانان را به خود جلب می‌ کردند .
اما فلاسفه زندگی همواره دیدگاه متفاوت فلسفه نظام‌ مند را که فلسفه را به عنوان چیزی غیرخصوصی می‌ دانست و فقط به صحبت درباره اصول عمومی محدود بود، نادیده می‌گرفتند و آن‌ ها را افراد آواره و خودشیفته معرفی می‌کردند که فلسفه را از نقش های اصلی آن ، بهبود زندگی، دور می‌انداختند و به‌جای آن، دانشی بطور ساختگی که هیچ ارزش عملی ندارد، پذیرفته بودند.