دانلود کتاب گفتارها

مقدمه مترجم
ماکیاولی در محیط فرهنگی ما در کنار شهریار شهرت دارد، اما مهم‌ترین نوشته‌های او سخنرانی‌هایش است و خودش در این کتاب ضمن تقدیم سخنرانی‌ها به دو تن از دوستانش، تمام آنچه را که در این سال‌ها با تجربه و ثابت آموخته‌ام، بیان کرد. مطالعه. داستان ها
من پس انداز خود را در این مقاله به اشتراک گذاشته ام.
عنوان این اثر به زبان ایتالیایی «گفتمان در مورد ده کتاب اول تاریخ لیوی» است و همانطور که خواننده هنگام مطالعه کتاب متوجه می شود، ماکیاولی یکی از وقایع تاریخ روم را از کتاب تیتوس به تصویر می کشد – در آغاز زندگی کن». هر کتاب سپس دیدگاه‌های سیاسی او به عنوان ملاحظاتی در این مورد آشکار می‌شود، بنابراین خواننده ممکن است تعجب کند که چرا ماکیاولی بقیه تاریخ‌نگاری رومی را مبنای کار خود برای نوشتن نظریات خود در مورد سیاست و قوانین قرار می‌دهد. سیاست، که او با مطالعه و تجربه کشف کرد. پاسخ به این سوال این است که ماکیاولی از روشی پیروی کرد که نویسندگان و دانشمندان اومانیست رنسانس از جمله ماکیاولی از رومیان باستان آموختند. بر اساس این روش، نویسنده قرار بود بزرگترین دستاوردهای نیاکان خود را برشمرده و خواننده را به تقلید از درخشان ترین آثار آنها تشویق کند، اما رومی ها نیز به نوبه خود این روش را از یونانیان به عاریت گرفتند. ایده الگوسازی و تقلید و روش توصیف الگو و تشویق خواننده به تقلید، یک سنت باستانی در یونان بود که تا آنجا که می دانیم با حماسه های هومری آغاز شد و در طول قرن ها ادامه یافت. حتی افلاطون این روش را که تا زمان او برای شاعران و نمایشنامه نویسان باقی مانده بود، اقتباس کرد و آن را در نوشته های فلسفی خود گنجاند. اما افلاطون تغییرات اساسی در اندیشه الگوسازی و تقلید ایجاد کرد و به جای آنها جنگجویان اسطوره ای به ویژه آشیل و دو زئوس او و ورزشکاران مشهوری بودند که در اشعار شاعران یونانی نقش الگو را ایفا می کردند. . او سقراط فیلسوف را مطرح کرد و اگر به آثار افلاطون دقت کنیم، خواهیم دید که یکی از اهداف اصلی او در نوشتن، توصیف فیلسوف به نام (سقراط) و تشویق خوانندگان به محدود کردن خود است، زیرا در به عقیده او فیلسوف شایسته تقلید است نه جنگجو و آنچه زندگی انسان را ارزشمند می کند عشق به دانش و جستجوی معنا و حقیقت است.
در رویدادهای ورزشی نمی درخشد
ایده الگوسازی و تقلید با افول یونان به رومیان رسید و با افول روم غربی و نضج فرهنگ قرون وسطی فراموش شد و در دوره رنسانس دوباره رایج شد. این برای انسان متولد شد و ما نمی توانیم در اینجا وارد جزئیات شویم، بلکه فقط می گوییم که با پیدایش این جنبش، همانطور که از معنای اصطلاح رنسانس برمی آید، فرهنگ یونان و روم، دانشمندان، نویسندگان و هنرمندان احیا شد. ابتدا در ایتالیا در حدود 1450 بعد از میلاد و به ویژه در فلورانس که به حق باید آن را مهد رنسانس نامید، سپس در سراسر اروپا با توجه به دوره باستان یونان و روم از پایبندی به فرهنگ قرون وسطی و تفکر مکتبی دور شدند. و دستاوردهای آن دوره را به عنوان نمونه پی برد و از آنجایی که اساس ذهنی و روح رنسانس اندیشه اومانیسم یا اصالت انسان یعنی اومانیسم بود، جای تعجب نیست که ماکیاولی متولد اومانیسم، ایده هایی که او از طریق چهارده سال تجربه در مرکز دولتی جمهوری فلورانس، زادگاهش، و همچنین در سفارتخانه های متعدد در کشورهای اروپایی به دست آورد. او به مطالعه آثار متفکران و مورخان دوران باستان بخصوص تاریخ لیوی که به آن دلبستگی خاصی داشت و این روی آوردن به دنیای باستان و همچنین مطالعه نوشته های توسیدید و گزنفون و مورخان رومی را مطالعه کرد. ، همراه با تجربیات شخصی او، توجه او را به خود جلب کرد. او خود را به این واقعیت باز کرد که سیاست، مستقل از قوانین سایر عرصه های زندگی اجتماعی بشر، از جمله قوانین اخلاقی، قوانین خاص خود را دارد و سپس بر اساس این بینش، فلسفه سیاست عصر جدید را پایه گذاری کرد و مبتنی بر آن بود. نظریه او در مورد دولت به جای ابزار
زند و قانون هایپادشاهان بر تمدن و نظر ها مصلحت دولت محقق شد و این نظریه ها بود.