دانلود کتاب جهان هولوگرافیک

نه این که دنیای پدیداری اشتباه است، نه اینکه اشیاء موجود در آن هم سطح با واقعیت نیستند، بلکه این نیست که اگر وارد جهان می شدی و با یک سیستم هولوگرافیک به آن نگاه می کردی، به نقطه دیگری می رسید. همین. مشاهده کنید. به عبارت دیگر، یک واقعیت جایگزین وجود دارد و این واقعیت می تواند چیزهایی را توضیح دهد که تاکنون از نظر علمی غیرقابل توضیح بوده اند، مانند پدیده های ماوراء الطبیعه همزمانی و تلاقی های به ظاهر معنادار رویدادها.
در گفتگو با روانشناسی نودی
معمایی که برای اولین بار باعث شد پریبرام مدل هولوگرافیک را فرموله کند، از این سوال ناشی شد که کجا و چگونه خاطرات در مغز انسان ذخیره می شود. در اوایل دهه 1940، او تازه شروع به علاقه مند شدن به این معما کرده بود. دانشمندان بر این باورند که حافظه بخش خاصی از مغز انسان را اشغال می کند، جایی که تمام خاطراتی که یک فرد دارد، مانند خاطره آخرین باری که خود را در خانه دیده یا بوی یاس آفریقایی که استشمام کرده است. وقتی او 16 ساله بود، همه آنها در سلول جایگاه ویژه ای داشتند. مغز این رگه های حافظه را انگرام می نامند و در حالی که هیچ کس نمی دانست انگرام ها واقعاً از چه چیزی ساخته شده اند، سلول های عصبی یا نوع خاصی از مولکول، در بسیاری از موارد…
دانشمندان مطمئن بودند که با گذشت زمان همه چیز به زودی روشن خواهد شد. این باور دلیلی داشت. تحقیقات انجام شده توسط جراح مغز و اعصاب کانادایی وایلدر ینفیلد در دهه 1920 شواهد قانع کننده ای ارائه کرد که:
یک مکان خاص و ویژه برای آن خاطرات خاص و خاص وجود دارد. یکی از ویژگی‌های غیرعادی مغز این است که خود مستقیماً درد را حس نمی‌کند. اگر پوست سر و جمجمه با بی حسی موضعی بی حس شود، می توان بدون احساس درد، مغز یک فرد کاملا هوشیار را جراحی کرد.
پرداخت هزینه جراحی بنفیلد در بسیاری از آزمایشات مهم و مؤثر این فصل از این واقعیت بهره برد. یعنی وقتی مغز افراد مبتلا به صرع را عمل کردیم و قسمت‌های مختلف سلول‌های مغز را با شوک الکتریکی تحریک کردیم، متوجه شدیم که سلول‌های مغزی واقع در ناحیه تمپورال بیمار (یعنی مغز پشت لوب گیجگاهی بیمار) کاملاً قرار دارند. ناخودآگاه) خاطرات روشنی از وقایع گذشته داشت. یک بیمار مرد ناگهان مکالمه ای را که با یکی از دوستانش در آفریقای جنوبی داشت به یاد آورد. و پس از چند ضربه با الکترودها، یکی از زنان خود را در آشپزخانه یک خانه قدیمی می بیند و علیرغم تلاش های بن فیلد برای گمراه کردن آنها، کودکی را می بیند که بیرون در باغ بازی می کند. اگر به آنها می گفت که نقطه دیگری از مغز را که تحریک نکرده بود تحریک کرده است، می فهمیدند که هر وقت همان نقطه قبلی را تحریک می کرد، همیشه همان حافظه بود. تماس گرفت
جین فیلد در کتاب ذهن مخفی خود که اندکی قبل از مرگش در سال 1975 منتشر شد، نوشت:

واضح بود که این تداعی‌ ها رویا یا رویا نیستند، بلکه فعال‌سازی‌های الکتریکی ثبت‌های آگاهانه مستمر هستند.
مغز مانند هولوگرام 17 است
تجربیات گذشته بیمار ثبت شده بود و او اکنون داشت هر آنچه را که در گذشته می دانست، مانند فلش در فیلم 111 دوباره زنده می کرد.
آزمایش‌های یان فیلد او را به این نتیجه رساند که همه چیزهایی که ما تجربه می‌کنیم، از هر چهره بیگانه‌ای که در خیابان دیدیم تا هر تار عنکبوت که در کودکی می‌دیدیم، ثبت شده است. به همین دلیل است که همه این خاطرات در مورد اتفاقات بی اهمیت به مغز می رسد. و در آن ظاهر خواهد شد. اگر حافظه ما هر روز با یادداشت ها و سوابق رویدادهای بی اهمیت پر شود، می توان به طور منطقی فرض کرد که بی جهت در این تعداد عظیم رویدادها غرق شده ایم.
این اطلاعات بیهوده و پیش پا افتاده زیادی را ارائه می دهد. بریبرام به عنوان یک جراح مغز و اعصاب جوان دلیلی برای شک در نظریه میدان نداشت. اما حالا اتفاقی افتاد که طرز فکر او را به کلی تغییر داد. در سال 1946، او با کارل لشلی در آزمایشگاه زیست شناسی یرکس پریمیت در اورنج پارک فلوریدا کار کرد. لشلی بیش از 40 سال است که مکانیسم های دست نیافتنی و غیرقابل توصیف حافظه را مطالعه می کند. و پریبرام در این مدت توانست نتیجه تلاش های لشلی را به چشم خود ببیند. به طرز تکان دهنده ای، لشلی نه تنها نتوانست هیچ مدرکی دال بر وجود انگرام ارائه دهد، بلکه تحقیقات او در واقع به چیزی جز ویرانی ین فیلد و کشف تمام آنچه که هست، منجر نشد.