دانلود کتاب ضیافت افلاطون

مقدمه:
چرخه شدن در سمپوزیوم

سمپوزیوم حول یک موضوع یا موتیف مرکزی سازماندهی شده است
در سطوح مختلف و در بسیاری از زمینه ها ظاهر می شود و دوباره ظاهر می شود: در
مناسبت مذهبی که در طی آن ضیافت برگزار می شود. در زندگی از
شخصیت های خاص؛ در موقعیت سیاسی و تاریخی
آتن در دوره ای که ضیافت واقعی را از
روایت داستان توسط آپولودوروس; در سلسله سخنرانی ها
خود؛ و در گفتار سقراط. این موضوع یک چرخه است
روند تولد، مبارزه، مرگ و تولد دوباره دائمی است. را
صحنه ای که در سمپوزیوم به تصویر کشیده شده است در عین حال تجلیل از این است
چرخه، نمونه ای از آن، و فرصتی برای تأمل در آن
آن را
دیونیسوس خدای رئیس ضیافت است. ضیافت یک است
“با هم نوشيدن” به افتخار اين خدا، به مناسبت او
جشنواره ای که در آن آگاتون تراژدی اولین مسابقه خود را برنده شد. را
شخص دیونوسوس مجسم نیروهای حیات بخش طبیعت بود. او
عبادت حول محور چرخه سالانه تولد، مرگ و بهار است
تولد دوباره، و فرقه او برای دگرگونی ها جشن می گرفت یا عزادار بود
وجود او که نماد این چرخه بود. از فرقه تراژدی رشد کرد
و کمدی به عنوان اشکال هنری متمایز، که حتی در زمان افلاطون،
با این حال، اساسا بخشی از یک جشنواره مذهبی اختصاص داده شده به
خدا به ریاست کاهنانش توسط “هنرمندان” خود عمل کرد
( ). اروس نیز، به گفته سقراط، شخصیت را نشان می دهد
جنبش های همان مبارزه: طبیعت او به عنوان یک شیطان است
به عنوان یک اصل از آسمان به زمین و برای همیشه برمی گردند

آرزویی که به خاطر زندگی و کالاهایش دائماً شکسته می شود
«ناباروری» طبیعی او ( ) و دوباره به واسطه یک جریان دوباره به دست آورد
از نشاط و زندگی، باز هم از دست می رود. دیونیسوس، اروس و آپولون
با هم ابعاد کامل تصور از زندگی را در بر می گیرند
در سمپوزیوم یافت شد. دیونیسوس خدای جوان، پرشور و
پر از امید که رازهایش با چرخه زندگی گره خورده است
و مرگ نمادین او در پایان سال فقط توسط این کاهش می یابد
تجدید زندگی در آینده او از نظر افلاطون توسط آپولو متعادل است.
که آرامش عقل و امکان متفاوت بودن را مجسم می کند
نوع مرگ ما در سمپوزیوم کمی از آپولو می شنویم، اما چه
ما می شنویم مهم است: در پایان مهمانی، زمانی که بقیه سقوط می کنند
به خوابی که نماد مرگ تلاش های فانی است، سقراط و
پیروان او آریستودموس برای شستشو به لیسیوم رفت
در مجاورت معبد آپولو قرار دارد و به نام او نامگذاری شده است
نامی از آپولو). دیالوگ واقعی آپولونی، فایدون است،
که سمپوزیوم هرگز نباید از آن جدا شود. اروس وجود دارد
تلاش برای مرگ، و بعد ابدیت و جاودانگی
دیده می شود که بر فرآیندی تسلط دارد که در عین حال که با اروس یکسان است
سمپوزیوم، هنوز از منظر پایانی آن نگریسته می شود
به جای منشأ آن. بنابراین دیونوسوس و آپولون دو را به تصویر می کشند
قطب ها، و حرکت اروس.
محور سمپوزیوم، طرح یا توالی وقایع که
شخصیت ها، خواه گوینده یا شنونده را کنار هم می کشاند
البته سلسله سخنرانی در مدح عشق. با این حال
با وجود این واقعیت که انگیزه اصلی زیربنای آن است
گفت و گو نظری یا تأملی است، عناصر دیگر در آن برجسته هستند
زمینه‌ای که سخنرانی‌ها را در زمینه‌ی زندگیشان تعیین می‌کند
و بنابراین اهمیت آنها را با دادن نقشی کلیدی در این امر افزایش دهید
زمینه یکی از این عوامل پیروزی آگاتون دو روز قبل است
در اولین مسابقه خود به عنوان یک شاعر تراژیک و به طور کلی مذهبی
زمینه ضیافت دوم مشاغل شخصی است
شخصیت ها، به ویژه آلکیبیادس، اما همچنین شخصیت های دیگری مانند
آگاتون، فادروس، اریکسیماخوس و گلاکون (که به معنای واقعی کلمه در