دانلود کتاب خودشناسی آلن دوباتن

قسمت اول خودشناسی ( از خود بی خبری ) است .
یکی از شگفت انگیزترین چیزها در مورد ذهن انسان ما این است که ما خیلی کم می فهمیم . اگرچه ما در درون خود زندگی می کنیم ، اما اغلب فقط بخشی از خود را درک می کنیم یا حتی پویایی جهانی را درک می کنیم .

وجود داشتن حضور در فضا برای ما آسان تر از درک مکانیسمی است که در اعماق مغز ما کار می کند .
وقتی از کمبود خود آگاهی رنج می بریم ، معمولاً دچار اشتباه های مکرر و سردرگمی می شویم . گاهی اوقات بدون اینکه متوجه باشیم احساس افسردگی یا ناراحتی می کنیم و واقعا این مسئله عجیب است که آن می خواهیم پی ببریم .

دلیلش را می دانیم یا شاید در کارمان گیج شده ایم ، اما نمی توانیم بیشتر از آنچه می خواهیم بگوییم .
کاری خلاقانه تر انجام دهید یا کاری انجام دهید که دنیا را به مکانی بهتر تبدیل کند . برنامه ها و برنامه ها آنقدر مبهم است که روزی ،

ما نسبت به برنامه های اساسی دیگران احساس ضعف و آسیب پذیری می کنیم .
از طریق علم روانشناسی ، در ذهن ما جا افتاده است که ذهن اساساً به دو بخش تقسیم می شود : خودآگاه و ناخودآگاه . به معنای

بین آنچه فوراً در دسترس ما قرار می گیرد و آنچه در سایه ذهن ما پنهان می شود هنگامی که به عنوان علائم اختلال خواب ظاهر می شود .
زبان و ترس ظاهر می شود ، پشیمانی ها و ترس های عمومی ، دشواری در غافلگیری از خود ، و یکی دیگر از آثار روانشناسی می باشد .

ما اغلب تأکید می کنیم که یکی از پیش نیازهای بلوغ ، تمایل دائمی برای تبدیل چیزهای ناخودآگاه به چیزها است .
اجازه دهید آگاهانه تغییر کنیم تا این روند به ما کمک کند در هنر خودشناسی استاد شویم .

اما نباید خودمان را به خاطر عصبانی نشدن سرزنش کنیم . این مشکل ریشه در معماری مغز ما دارد . زیرا مغز ما عضوی است که طی هزاران سال تکامل یافته است ، نه برای انتخاب صبورانه و درونگرایانه از ایده ها و احساسات ، بلکه برای

من تصمیم گیری سریع و غریزی را توسعه داده ام .
گاهی درک دینامیک سیاره ها در فضا برای ما آسان تر از درک مکانیسم هایی است که در اعماق مغزمان کار می کنند .

ما از این مشکل بسیار عصبانی و نگران هستیم ، شاید بیش از حد معمول برای یک فرد خوب ، ظالم و حسود هستیم ، شاید باید تغییرات بزرگی در زندگی خود ایجاد کنیم ، اما همیشه آرامش شرایط موجود را ترجیح می دهیم .

شاید در دوران کودکی ، ایده‌ هایی در مورد تجربه‌ های عادی و آنچه که تجربیات غیرعادی تلقی می‌شوند ، بدون اینکه خودمان متوجه باشیم ، به‌طور ماهرانه در ذهن ما ثبت می‌ شود .

به طور سنتی ، کودکان اجازه ندارند اعتراف کنند که می خواهند گریه کنند . علاوه بر این ، دختران از ترس زنانه شدن اجازه ندارند خواسته های خاصی را بیان کنند و امید های عینی دارند .

البته شکنندگی عاطفی ما نیز بر ناتوانی ما در درون نگری به صورت ویژه ای تأثیر می گذارد . بسیاری از موضوعات ناخودآگاه چیز های دشواری هستند که ما خودمان را از آنها پرت می کنیم ، مثلاً از طریق برخورد های شخصی و صمیمی .

نسبت به کسانی که دوست می دانیم
که وجودت عذاب میکشه
شاید امروز چنین ممنوعیت های مستقیمی وجود نداشته باشد ، اما ممنوعیت های دیگری امکان پذیر است .