دانلود کتاب ساختار انقلاب های علمی

مقاله مقدماتی
ایان هکینگ
کتاب‌های عالی کمیاب هستند. این یکی از آنهاست. آن را بخوانید و خواهید دید.
از این مقدمه صرف نظر کنید. اگر می‌خواهید بدانید که این کتاب چگونه نیم قرن پیش به وجود آمد، چه تأثیری داشت و چه اختلافاتی پیرامون تزهای آن وجود داشت، به آن برگردید. اگر می‌خواهید یک نظر تجربی در مورد وضعیت امروز کتاب داشته باشید، به آن برگردید.
این اظهارات، کتاب را معرفی می‌کنند، نه کوهن و اثر زندگی‌اش. او معمولاً از کتاب به عنوان ساختار و در گفتگوها به سادگی به عنوان “کتاب” یاد می‌کند. من از روش او پیروی می‌کنم. تنش اساسی مجموعه‌ای عالی از مقالات فلسفی (در مقابل تاریخی) است که او بلافاصله قبل یا کمی بعد از ساختار منتشر کرده است.1 می‌توان آن را به عنوان مجموعه‌ای از تفاسیر و بسط‌ها در نظر گرفت، بنابراین مطالعه‌ی همراهی عالی است.
از آنجایی که این مقدمه‌ای بر ساختار است، در اینجا به چیزی فراتر از تنش اساسی پرداخته نخواهد شد. با این حال، توجه داشته باشید که او اغلب در گفتگوها می‌گفت که کتاب «جسم سیاه و ناپیوستگی کوانتومی»، مطالعه‌ای درباره اولین انقلاب کوانتومی که توسط ماکس پلانک در پایان قرن نوزدهم آغاز شد، نمونه دقیقی از موضوع کتاب «ساختار» است.2

فقط به این دلیل که کتاب «ساختار» کتاب بزرگی است، می‌توان آن را به روش‌های بی‌پایانی خواند و از آن استفاده‌های زیادی کرد. از این رو، این مقدمه تنها یکی از بسیاری از موارد ممکن است. این کتاب، آغازگر انبوهی از کتاب‌ها درباره زندگی و آثار کوهن بود. مقدمه‌ای کوتاه و عالی بر آثار توماس ساموئل کوهن (۱۹۲۲-۱۹۹۶)، با رویکردی متفاوت از این، در دایره‌المعارف فلسفه استنفورد آنلاین یافت می‌شود.۳ برای آخرین خاطرات کوهن از زندگی و افکارش، به مصاحبه‌ای که در سال ۱۹۹۵ توسط آریستیدس بالتاس، کوستاس گاوروغلو و واسیلیکی کیندی انجام شد، مراجعه کنید.۴ کتابی که او بیش از همه در مورد آثارش تحسین می‌کرد، کتاب «بازسازی انقلاب‌های علمی» نوشته پل هوینینگن-هوئن بود.۵ برای فهرستی از تمام آثار منتشر شده کوهن، به کتاب «جاده از زمان ساختار» نوشته جیمز کونانت و جان هاگلند مراجعه کنید.۶ یک چیز به اندازه کافی گفته نمی‌شود: مانند همه کتاب‌های بزرگ، این اثر حاصل شور و اشتیاق و تمایل پرشور برای درست انجام دادن امور است. این حتی از جمله اول فروتنانه‌اش در صفحه ۱ نیز آشکار است: «تاریخ، اگر به عنوان مخزنی برای چیزی بیش از حکایت یا گاهشماری دیده شود، می‌تواند دگرگونی تعیین‌کننده‌ای در تصویر علمی که اکنون در اختیار ماست، ایجاد کند.»۷ توماس کوهن
قصد داشت درک ما از علوم – یعنی از فعالیت‌هایی که گونه ما را، چه خوب و چه بد، قادر به تسلط بر سیاره زمین کرده است – را تغییر دهد. او موفق شد.
۱۹۶۲
نسخه فعلی، پنجاهمین سالگرد انتشار کتاب «ساختار» را گرامی می‌دارد.
۱۹۶۲ مدت‌ها پیش بود. خود علوم به طور اساسی تغییر کرده‌اند. پس، ملکه علوم، فیزیک بود. کوهن
به عنوان یک فیزیکدان آموزش دیده بود. افراد کمی فیزیک زیادی می‌دانستند، اما همه می‌دانستند که فیزیک جایی است که عمل در آن است. جنگ سرد در حال انجام بود، بنابراین
همه از بمب اتمی خبر داشتند. دانش‌آموزان آمریکایی باید تمرین می‌کردند که زیر میزهایشان کز کنند. حداقل سالی یک بار در شهرها آژیر حمله هوایی به صدا در می‌آمد که در آن همه باید پناه می‌گرفتند. کسانی که با تظاهر به پناه نگرفتن، به سلاح هسته‌ای اعتراض می‌کردند، ممکن بود دستگیر شوند و برخی نیز دستگیر شدند. باب دیلن اولین بار آهنگ «باران شدیدی خواهد بارید» را در سپتامبر ۱۹۶۲ اجرا کرد؛ همه تصور می‌کردند که این آهنگ دربارهٔ بارش هسته‌ای است. در اکتبر ۱۹۶۲ بحران موشکی کوبا رخ داد، نزدیک‌ترین زمانی که جهان پس از سال ۱۹۴۵ به جنگ هسته‌ای نزدیک شده بود. فیزیک و تهدید آن در ذهن همه بود. جنگ سرد مدت‌هاست که تمام شده است و دیگر فیزیک جایگاه اصلی خود را ندارد.

یکی دیگر از رویدادهای سال ۱۹۶۲، اعطای جوایز نوبل به فرانسیس کریک و جیمز واتسون برای زیست‌شناسی مولکولی DNA و به مکس پروتز و جان کندرو برای زیست‌شناسی مولکولی هموگلوبین بود. این منادی تغییر بود. امروزه، بیوتکنولوژی حکمفرماست. کوهن علم فیزیک و تاریخ آن را به عنوان الگوی خود برگزید. شما باید پس از خواندن کتاب او، در مورد میزان صحت گفته‌های او در مورد علوم فیزیکی در دنیای پر جنب و جوش کنونی بیوتکنولوژی تصمیم بگیرید. علم اطلاعات را نیز اضافه کنید. آنچه کامپیوتر در عمل علم انجام داده است را نیز اضافه کنید. حتی آزمایش هم دیگر آن چیزی نیست که قبلاً بود، زیرا اصلاح شده و تا حدودی با شبیه‌سازی کامپیوتری جایگزین شده است. و همه می‌دانند که کامپیوتر ارتباطات را تغییر داده است. در سال ۱۹۶۲ نتایج علمی در جلسات، سمینارهای ویژه، نسخه‌های پیش از چاپ و سپس در مقالات اعلام شد.